Müzik.bu.

Hangi müziğe karşı çok uzaklaştım diye düşününce aklıma hep rock’n roll grupları geliyor. Artık elektronik müzik duyamadığım müziğe pek ilgi göstermiyorum, elektronik yoksa da etnik, folk tınılar arıyorum en kötü… ama salt gitar, davul grupları ilgimi çekmiyor; garage rock, punk, blues, rock’n roll diye giden tarzlarla cidden pek alakam olamıyor, sevemiyorum. The Black Keys istisna işte, bir blues ikilisine neden bu kadar çok çarpıldım bilmiyorum, sanırım müziklerinden ziyade onları çok romantik bulduğumdandır bu. Tarzın yansıttığı tiplerle alakaları yok; uyuşturucu bağımlısı, grupie sevdalısı, serseri vs… olmaları yadırganmaz, yadırganmamasını geçtim makul karşılanıcak bir tarzın peşinden gitmelerine rağmen, gayet memur tipli, sakin ve temiz yüzlü insanlar. Sanırım en çok bu yüzden sevdim onları.

11 yılı ve 7 albümü -ya da 11 yılda 7 albümü- geride bırakan Dan ve Patrick ikilisi için bir şeyler yazmak istiyordum zaten, bu klip bahane oldu. Dan ve Patrick ikiz şişme bebekleriyle saçma sapan pozlar kesiyorlar, vallahi hiçbir sikim anlamadım klipten. Allah’tan şarkı şahane.

Bugün sevdiceğim Erva, ‘Ben sana cd koleksiyonumu göstermiş miydim?’ dedi. Hahaha şaka maka cidden dedi yani, buna benzer bir şey. Sonra içerden bir cd çantası getirdi, rahat 50 cd vardır içinde… 100 yıl öncesinin insanı da, 120 yıl öncesinde olanlar için nostaljik anlatılar bulabiliyordur eminim. 50 yıl önce de o zaman ne televizyon vardı, ne telefon diyordu ya insanlar. 20 yıl öncesinin walkman ve kaseti kalemle sarma hikayeleri, sonrasında discman ve cd doldurtma hadiseleri diye gidiyor… Geçenlerde bizzat ben Facebook’tan önce siz bilmezsiniz Yonja vardı nostaljisi bile yaptım. Yani gelen ve giden hep olacak, birbirini aratmasından ziyade, arkaya bakınca görecek bir şeyler illaki oluyor demek istiyorum.

Neyse ne diyorduk, cd koleksiyonu… Yani anlatacağım bu hikaye, discman ve cd doldurtma zamanlarına tekabül ediyor. 2000-2004 dönemini kapsıyordur cddeki şarkıları da düşününce.

Orjinal cdler bölümünü geçiyorum, çünkü benim hoşuma giden kısmı internet kafelerden ya da cd writerı olan özel insanlardan rica koşuluyla doldurtulan cdler hadisesi.

Mesela bir cdyi koyduk dvd playera, ilk şarkı Hotel California çıktı. İkinci Boat On The River, üç Aerosmith, dört Guns’n Rosses, beş Roxette, altı The Police diye gidiyordu. Şarkıların bellekteki yeri o kadar sabit ki, daha üçüncü saniyesinde ‘Rokseeeetttt….’ dedik hep bir ağızdan ya da o gitar sesini duyduğumuz anda davullar daha girmeden bile ‘Gıranberiyısssss…’ diyebiliyorduk.

Sonra cdler birbirini kovaladı, en yakın arkadaşların birbirleri için doldurttuğu cdler ortaya çıktı, dinledikçi ‘yaaaa bu kimdii yaaaa?’ soruları, ‘yaaa bunu nasıl dinlemişim yaaa…’ utanmaları, sürekli bir şeyi hatırlatan şarkıların hatıraları birbirini kovaladı… Bu şarkıyı o kadar çok dinliyordum ki annem sürekli yeter be yeter diyordu… Bu şarkıyı o kadar yüksek sesle dinliyordum ki annem çıldırıyordu… Bu şarkının klibini ezbere biliyordum… Bu şarkı çıktığı zaman liseye yeni geçmiştim… Bu şarkı çıktığında o yaz bu şarkıdan başkasını dinlemedim… Bu şarkıyı bana şu arkadaşım dinletmişti… Bu şarkıyı bütün arkadaşlarıma ilk ben dinletmiştim… diye her şarkının mutlaka bir hikayesi bulunuyordu.

Sonunda ergenlik, ilk gençlik dönemini en harika anlatan cdye denk geldik. Efsaneymiş yani, cd playlistini aynen yazarak yazıyı bitiriyorum, açın dinleyin, hepsi birbirinden çılgın, hepsi birbirinden pop, 2001-2002-2003-2004 hatta 2005 yazlarında havuz başlarında, gece kulüplerinde çalan, ‘2001 summer’, ‘2002 yabancı karışık’ isimli doldurtma cdlerin olmazsa olmaz parçaları…

1- Truth Hurst - Addictive -Adını ben de hatırlayamadım bunun, ama dinleyince hatırlayacaksınız, hem de ne hatırlamak.-

2- Madonna - Die Another Day

3- Nelly - Hot in Herre

4- Shaggy - Hey Sexy Lady (Bu da psikolojik ve sosyolojik bir hadisedir.)

5- Christina Aguilera - Dirty

6- Craig David - What’s Your Flava

7- Nelly ft. Kelly - Dilemma (Bu zaten yoksa, o dönem mağarada yaşıyorsun demektir.)

8- Justin Timberlake - Like I Love You

9- Britney Spears - Boys

10- Avril Lavigne - Complicated (Bu karı hala 17 yaşında amk… Amerikanın Ajda’sı olcak.)

11- Tatu - All The Thing She Said (Bu da vardı diğ mi ya…)

12- Panjabi Mc - Mundian To Bach Ke (Güleyrum oğluna katula katulaaa)

13- Jennifer Lopez - Jenny From The Block (Amstıl amstıl jenni fır lope)

14- Jay-Z ft. Beyonce - Bonnie and Clyde

15- Pink - Family Portrait

16- Missy Elliot - Get Your Freak On (Gara gara minnade gere gere odotte salago salago)

17- Speedy - Sentello (Adını yeminle daha yeni ararken öğrendim, yoksa bu sadece Sentello yani.)

Öncelikle Balkony.Tv sevdiğim bir proje değil, konsept çok sınırlı ve özel bir tadı yok, olmuyor. Ama çeşitlilik açısından da dünyada örneği yok, müthiş bir arşiv müzik açısından. Türkiye ayağının olması, elbette olmamasından iyidir. Gönül isterdi ki Blogotheque, SoulKitchen, Madmoizelle tarzı oluşumların versiyonları da olagelsin, ya da gelmesin; ben yapmak istiyorum çünkü bunu. Hayırlısı.

The Away Days, indie işini kavramış yeni ve -olabilir aslında- bir grup. Takıldığım tek nokta var, solistin odunluğu. Bu halde shoegaze bile yapılmaz la bu ne, 5-0 olmuş maçtaki, yenilen takımın boş boş bekleyip, oyuna küsmüş santraforu gibi. Az enerji, indiecilerin yaşama sevinci olur ya.